teizm
Teizm to stanowisko filozoficzne i światopoglądowe, które uznaje istnienie Boga albo najwyższej inteligencji i przeciwstawia się ateizmowi w dyskusji o religii.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)Definicje
- filoz. Doktryna albo postawa, w której przyjmuje się realność Boga (zwykle osobowego) jako podstawy rzeczywistości, moralności albo obu naraz.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - filoz. Węższy wariant dyskusji akademickiej: uznanie Boga przy różnym stosunku do objawienia, od pełnej afirmacji tradycji objawionej po model bliski deizmowi; zakres zależy od autora i epoki.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - pot. W debacie publicznej: skrót na wiarę religijną albo na stronę sporu broniącą Boga wobec niewiary, czasem używany bez precyzji filozoficznej.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
Przykłady użycia
- Wykładowca odróżnił teizm klasyczny od panteizmu, wskazując, że pierwszy utrzymuje dystans między Stwórcą a stworzeniem.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - Monografia śledzi, jak teizm oświeceniowy reagował na krytykę cudów, nie rezygnując z tezy o istnieniu Boga.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - W felietonie słowo teizm pojawiło się jako etykieta tożsamościowa, a nie jako precyzyjne stanowisko metafizyczne.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - Student porównał teizm osobowy z modelem filozoficznym skupionym wyłącznie na pierwszej przyczynie świata.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
Użycie
Potocznie teizm bywa synonimem „bycia wierzącym”, przynależności kościelnej albo prostego przeciwieństwa niewiary. W prozie akademickiej lepiej rozdzielić trzy warstwy: metafizyczne uznanie Boga, dyskusję o objawieniu i interwencji w historii oraz etykietę tożsamościową w sporze kulturowym. Retoryka polityczna bywa tu szczególnie rozmyta, bo słowo służy zarówno jako znak wspólnoty, jak i jako zarzut dogmatyzmu. Warto więc zaznaczyć, czy chodzi o doktrynę, o osobistą postawę, czy o strategię argumentacyjną. Bez tej ramy teizm miesza się z monoteizmem, deizmem i zwykłą praktyką religijną.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)Słownik Arcta (wyd. 9, 1921) rejestruje Teizm oraz Teistę. Hasło Teizm łączy afirmację Boga Stwórcy i Rządcy świata z uwagą o odrzuceniu objawienia; Teista oznacza osobę wyznającą te zasady. Traktujemy to wyłącznie jako świadectwo leksykalne z początku lat 20. We współczesnej typologii uwaga o objawieniu bywa bliższa deizmowi, dlatego definicję serwisu formułuję osobno: teizm jako uznanie istnienia Boga, z osobnym polem na warianty stosunku do objawienia.
źródło
Redakcja serwisu; fakty: M. Arct, Słownik wyrazów obcych, wyd. 9, Warszawa 1921, otwórz źródłoWebster 1913 przy Theism opisuje uznanie istnienia Boga i zestawia to stanowisko z atheism, pantheism oraz polytheism. Skeat 1910 w haśle THEISM opisuje coinage z θεός + -ism (Gk. -ισμός) i dodaje Not related to L. deus; wśród derywatów stawia theist i atheist. Polski teizm idzie tą grecką ścieżką. Angielskie theism jest u Webstera już osobnym hasłem doktryny.
źródło
Redakcja serwisu; fakty: Webster's Revised Unabridged Dictionary, 1913; W. W. Skeat, An Etymological Dictionary of the English Language, 1910, otwórz źródłoTypowe połączenia to teizm klasyczny, teizm osobowy, krytyka teizmu, tradycja teizmu, spór o teizm. W rodzinie leksykalnej notujemy przymiotnik teistyczny oraz rzeczowniki teista i teistka (pełny zestaw SGJP do potwierdzenia przy recenzji); w sąsiedztwie stoi ateizm. W dydaktyce teizm zestawia się z ateizmem, agnostycyzmem, deizmem i monoteizmem, a granice nazw bywają płynne.
źródło
Redakcja serwisu; fakty: SGJP / Morfeusz 2, otwórz źródłoOdmiana
Pełna odmiana wygenerowana ze SGJP.
liczba pojedyncza
| przypadek | forma |
|---|---|
| mianownik | teizm |
| dopełniacz | teizmu |
| celownik | teizmowi |
| biernik | teizm |
| narzędnik | teizmem |
| miejscownik | teizmie / teiźmie |
| wołacz | teizmie / teiźmie |
liczba mnoga
| przypadek | forma |
|---|---|
| mianownik | teizmy |
| dopełniacz | teizmów |
| celownik | teizmom |
| biernik | teizmy |
| narzędnik | teizmami |
| miejscownik | teizmach |
| wołacz | teizmy |
Odmiana: SGJP / Morfeusz 2 (Z. Saloni i in.) · źródło
Kolokacje
- teizm klasyczny
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - teizm osobowy
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - krytyka teizmu
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - tradycja teizmu
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego) - spór o teizm
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
Synonimy · Antonimy
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)Etymologia
źródło
W. W. Skeat, An Etymological Dictionary of the English Language, wyd. 4, Oxford 1910, otwórz źródłotakże
Webster's Revised Unabridged Dictionary, 1913, otwórz źródłotakże
M. Arct, Słownik wyrazów obcych, wyd. 9, Warszawa 1921, otwórz źródłoWyrazy pokrewne
- teista , rzeczownik osobowy
- teistka , rzeczownik pokrewny
- teistyczny , przymiotnik
- ateizm , rzeczownik pokrewny (antonimiczny)
- theism , wyraz pokrewny etymologicznie (ang.)
- θεός , wyraz pokrewny etymologicznie (gr.)
Podobne hasła
Pytania i odpowiedzi
Co oznacza teizm w filozofii i w debacie publicznej?
W filozofii oznacza uznanie istnienia Boga albo najwyższej inteligencji. W węższym rejestrze obejmuje też spór o objawienie i o charakter osobowy Boga. Publicznie bywa skrótem na wiarę religijną albo na stronę sporu z niewiarą. Zakres zależy od tego, czy tekst jest akademicki, potoczny, czy retoryczny.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)Skąd wzięło się słowo teizm?
Źródłem jest greckie θεός („bóg”) połączone z sufiksem -ism. Skeat 1910 w THEISM prowadzi tę ścieżkę i dopisuje Not related to L. deus. Webster 1913 ma osobne hasło Theism. Arct 1921 notuje Teizm i Teistę. Polski lemat wszedł w nowożytnej wymianie leksykalnej z końcówką -izm.
źródło
Redakcja serwisu; fakty: W. W. Skeat, An Etymological Dictionary of the English Language, 1910; Webster 1913; M. Arct, Słownik wyrazów obcych, 1921, otwórz źródłoJak odmienia się rzeczownik teizm?
Liczba pojedyncza: teizm, teizmu, teizmowi, teizm, teizmem, teizmie (także teiźmie), teizmie (także teiźmie). Liczba mnoga: teizmy, teizmów, teizmom, teizmy, teizmami, teizmach, teizmy. Formy pochodzą z SGJP / Morfeusz 2.
źródło
Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)Czy teizm to to samo co deizm?
Nie zawsze. Deizm zwykle uznaje Stwórcę, ale ogranicza albo odrzuca objawienie i interwencję w historii. Arct 1921 przy Teizmie właśnie taką uwagę o objawieniu zapisuje, co dziś bywa czytane bliżej deizmu. W definicji serwisu teizm oznacza uznanie istnienia Boga; stosunek do objawienia trzeba doprecyzować w kontekście.