Przejdź do treści
Słownik.

komunizm

rzeczownik, męski [kɔˈmuɲizm]
wymowa Redakcja serwisu, transkrypcja według zasad polskiej wymowy ogólnej (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Komunizm to doktryna i ruch polityczny, które dążą do zniesienia własności prywatnej i podziału klasowego, tak aby dobra należały do wspólnoty i były dzielone między wszystkich.

źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Definicje

  1. polit. Doktryna społeczna i polityczna zakładająca zniesienie własności prywatnej, przede wszystkim środków produkcji, oraz wspólne korzystanie z dóbr w społeczeństwie bez podziału na klasy.
    źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
  2. Ugrupowania i działacze, którzy przyjmują ten program za swój cel i próbują wprowadzić go w życie, zwykle drogą rewolucji.
    źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
  3. hist. Ustrój państw rządzonych przez partie komunistyczne, z gospodarką upaństwowioną i władzą skupioną w rękach jednej partii; potocznie także okres takich rządów w historii danego kraju.
    źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Przykłady użycia

Użycie

Słowo komunizm ma w polszczyźnie co najmniej trzy sensy. W historii idei oznacza program społeczeństwa bez własności prywatnej i bez podziału na klasy, w którym dobra są wspólne. W polityce nazywa się tak ruch i partie, które ten program głosiły. W języku potocznym słowo odnosi się najczęściej do konkretnego ustroju i epoki, stąd zwroty za komunizmu czy upadek komunizmu. W tekście rzeczowym dobrze jest zaznaczyć, czy chodzi o ideę, o ruch, czy o system władzy w danym państwie, bo te znaczenia łatwo pomylić.

źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

W wydanym w 1921 roku słowniku Michała Arcta komunizm opisano jako teorię ustroju społecznego, głoszącą zrównanie stanów, zniesienie osobistego mienia i wspólne używanie własności, a jako bliski wyraz podaje kolektywizm. Obok stoi hasło komunista, czyli zwolennik komunizmu. Ten sam słownik notuje osobliwe połączenie komunista anarchista, objaśniane jako nazwa, którą przybierali opryszkowie napadający z rewolwerami na mieszkania i sklepy w celu grabieży, co dobrze pokazuje, jak słowo bywało wtedy używane w prasie i mowie potocznej.

źródło Redakcja serwisu; fakty: M. Arct, Słownik wyrazów obcych, wyd. 9, Warszawa 1921, otwórz źródło

Amerykański słownik Webstera w wydaniu z 1913 roku opisuje communism jako plan wyrównania społecznych warunków życia, a zwłaszcza zniesienia nierówności w posiadaniu majątku, czy to przez równy podział całego bogactwa, czy przez wspólne władanie nim dla równego pożytku wszystkich. Słownik dodaje uwagę, że w różnych czasach i krajach komunizmem nazywano rozmaite plany dotyczące socjalizmu w rządzeniu, warunków życia domowego i podziału bogactwa. Przy haśle communist Webster podaje dwa znaczenia: zwolennik teorii lub praktyki komunizmu oraz zwolennik Komuny Paryskiej.

źródło Redakcja serwisu; fakty: Webster's Revised Unabridged Dictionary, 1913, otwórz źródło

Rzeczownik łączy się z przymiotnikami wojenny, naukowy, prymitywny i państwowy oraz z wyrażeniami walka z komunizmem, upadek komunizmu i czasy komunizmu. Osoba wyznająca te poglądy to komunista albo komunistka, a przymiotnik brzmi komunistyczny. SGJP notuje też wyrazy złożone antykomunizm, postkomunizm i eurokomunizm. W potocznej polszczyźnie zamiast komunizm mówi się czasem komuna, zwykle z odcieniem lekceważenia. Komunizmu nie należy utożsamiać z socjalizmem: socjalizm jest pojęciem szerszym i obejmuje także umiarkowane programy reform.

źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Odmiana

Pełna odmiana wygenerowana ze SGJP.

liczba pojedyncza

przypadek forma
mianownik komunizm
dopełniacz komunizmu
celownik komunizmowi
biernik komunizm
narzędnik komunizmem
miejscownik komunizmie / komuniźmie
wołacz komunizmie / komuniźmie

liczba mnoga

przypadek forma
mianownik komunizmy
dopełniacz komunizmów
celownik komunizmom
biernik komunizmy
narzędnik komunizmami
miejscownik komunizmach
wołacz komunizmy

Odmiana: SGJP / Morfeusz 2 (Z. Saloni i in.) · źródło

Kolokacje

Synonimy · Antonimy

Synonimy kolektywizm
źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)
Antonimy kapitalizm
źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Etymologia

Webster (1913) wywodzi angielskie communism z francuskiego communisme, utworzonego od commun, czyli wspólny, a communist z francuskiego communiste. Skeat podaje, że common pochodzi przez starofrancuskie commun od łacińskiego communis, ogólny, wspólny, złożonego z com, czyli cum, z, razem, i munis, usłużny, i wymienia commun-ist wśród wyrazów utworzonych od tego samego łacińskiego źródła. Polszczyzna przejęła słowo z języków zachodnich; Arct (1921) notuje je obok hasła komunista.
źródło W. W. Skeat, An Etymological Dictionary of the English Language, wyd. 4, Oxford 1910, otwórz źródło
także Webster's Revised Unabridged Dictionary, 1913, otwórz źródło
także M. Arct, Słownik wyrazów obcych, wyd. 9, Warszawa 1921, otwórz źródło

Wyrazy pokrewne

Podobne hasła

Pytania i odpowiedzi

Co znaczy słowo komunizm?

Najprościej: to wizja wspólnoty, w której nikt nie posiada fabryk ani ziemi na własność, a owoce pracy trafiają do wszystkich. Słowo oznacza też ruch głoszący tę wizję oraz ustrój państw rządzonych przez partie komunistyczne.

źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)

Skąd pochodzi słowo komunizm?

Bezpośrednim wzorem był francuski wyraz communisme, a jego rdzeń sięga łacińskiego przymiotnika communis, czyli wspólny. Polszczyzna zapożyczyła go z języków zachodnich, a w 1921 roku Arct miał już dla niego osobne hasło.

źródło Redakcja serwisu; fakty: Webster's Revised Unabridged Dictionary, 1913, otwórz źródło

Czym komunizm różni się od socjalizmu?

Komunizm stawia sobie za cel całkowite zniesienie prywatnego posiadania i klas społecznych, zwykle drogą rewolucyjną. Socjalizm jest pojęciem szerszym: mieści w sobie również stopniowe reformy prowadzone w ramach demokracji parlamentarnej, bez likwidacji wszelkiej własności prywatnej.

źródło Redakcja serwisu (źródło wewnętrzne, bez adresu zewnętrznego)